Παρασκευή 18 Ιουνίου 2010

Το τελευταίο αντίο στη φίλη μας Στέλλα

Δεν νομίζω ότι υπάρχουν λέξεις που μπορούν να περιγράψουν και να αποτυπώσουν την ψυχική και συναισθηματική μας κατάσταση, σήμερα που θα σου πούμε το τελευταίο αντίο αγαπημένη μας Στελλού. Όλο αυτό το διάστημα που έλλειπες και νοσηλευόσουν ήταν πολύ συννεφιασμένο για όλους εμάς, αλλά βαθιά μέσα μας πιστεύαμε στην επιστροφή σου και στην επαναφορά του ήλιου στη ζωή μας. Περιμέναμε να σε αγκαλιάσουμε πάλι και να μιλήσουμε για την καλυτέρευση της υγείας σου και μετά για να μην σου θυμίζουμε τις περιπέτειες της υγείας σου να αλλάξουμε κουβέντα και να μιλήσουμε για τις νέες τάσεις της μόδας, για αυτά που ψώνισες και που "έβαλες" στο μάτι για να αγοράσεις. Θα πηγαίναμε να βλέπαμε τη νέα ταινία "Sex and the City 2" και φυσικά θα σχολιάζαμε το ντύσιμο των πρωταγωνιστριών... Αντί αυτών όλων όμως σήμερα θα πρέπει να κάνουμε την καρδιά μας "πέτρα" και να σε αποχαιρετίσουμε για πάντα από την ζωή μας! Δεν σου κρύβω ότι όλο αυτό το διάστημα πήρα πολλές αμαρτίες σκεπτόμενη ποιος θα μπορούσε να πάρει τη θέση σου στο μαύρο άρμα του θανάτου και σε ποιον, κατά την κρίση μου δεν αξίζει να ζει...Φοβερό?!!! Μετά σκεπτόμουν ότι αν για κάθε δάκρυ μπορούσαμε να κερδίσουμε ένα δεπτερόλεπτο για σένα, ως τώρα θα είχες μαζέψει γύρω στα 100 χρόνια ζωής ακόμη. Δυστυχώς όμως δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε... Σου υπόσχομαι ότι δεν θα σε ξεχάσουμε και πάντα θα θυμάμαι το χαρούμενο πρόσωπό σου. Θα είσαι για πάντα στην ψυχούλα μας και για ένα να είσαι σίγουρη : Σ΄αγαπάμε πολύ και μας λείπεις....